سالن غذاخوری کارخانه هلیکو
موضوع این پروژه، طراحی داخلی سالن غذاخوری VIP کارخانه هلیکو است؛ فضایی که با توجه به سابقه همکاری مستمر و طولانیمدت ما با این مجموعه، بهعنوان بستری ارزشمند برای ارتقای کیفیت فضایی و هویت سازمانی آن مورد توجه قرار گرفت. بر این اساس، تلاش شد با نگاهی فراتر از یک سالن غذاخوری متعارف، تمامی ظرفیتها و پتانسیلهای عملکردی و فضایی چنین محیطی شناسایی و در قالب یک رویکرد طراحی یکپارچه ارائه شود.
از منظر تیم طراحی، سالنی با این جایگاه سازمانی میتواند علاوه بر ایفای نقش بهعنوان فضای اختصاصی صرف غذا برای مدیران و میهمانان ویژه، بهعنوان یک سالن چندمنظوره نیز عمل کند؛ فضایی منعطف که قابلیت میزبانی جلسات رسمی، گردهماییهای سازمانی، رویدادهای داخلی و پذیراییهای تشریفاتی را داشته باشد.
بر همین اساس، رویکرد طراحی بر پایه اصل «انعطافپذیری عملکردی» شکل گرفت. سازماندهی فضا، جانمایی مبلمان، نورپردازی و انتخاب متریالها بهگونهای در نظر گرفته شدهاند که امکان استقرار سه نوع چیدمان متفاوت را فراهم آورند؛ چیدمانهایی که در ادامه ارائه شده و هر یک متناسب با سناریوهای عملکردی مختلف تعریف شدهاند. در طراحی داخلی این پروژه، تلاش شده است میان گرمای فضایی یک سالن غذاخوری و هویت صنعتی–سازمانی مجموعه هلیکو تعادل برقرار شود؛ بهگونهای که فضا همزمان واجد صمیمیت، رسمیت و بیانگر شخصیت حرفهای کارخانه باشد.
متریال و شکلدهی به اتمسفر فضا
در انتخاب متریال، ترکیب چوب طبیعی با مصالحی نظیر گچ، کناف و سطوح سرامیکی یا سنگی در دستور کار قرار گرفت. چوب بهعنوان عنصر غالب در بخشهایی از جدارهها و مبلمان، نقش اصلی را در ایجاد حس گرما، دعوتکنندگی و صمیمیت ایفا میکند؛ کیفیتی که برای یک سالن غذاخوری VIP ضروری است. در مقابل، استفاده از متریالهایی با طیف رنگی خنثی در کف، سقف و بخشهایی از دیوارها، بستری آرام و متعادل فراهم آورده است تا چوب بهعنوان عنصر شاخص، خوانایی بیشتری پیدا کند. این تضاد کنترلشده میان بافت گرم چوب و سطوح خنثی و مینیمال، به شکلگیری فضایی متین، معاصر و در عین حال پویا منجر شده است. نورپردازی جدارهها نیز با هدف تقویت این کنتراست متریالی طراحی شده است؛ تأکید بر بافت چوب و ایجاد سایهروشنهای ملایم، عمق بصری فضا را افزایش داده و به ارتقای کیفیت ادراکی محیط کمک میکنند.
تبلور هویت صنعتی و نگاه جهانی
یکی از عناصر شاخص در طراحی، جانمایی نقشه جهان بهعنوان یک المان گرافیکی–مفهومی است. این عنصر، بازتابی از نگاه جهانی کارخانه و تعاملات بینالمللی آن بوده و بیانگر افقهای توسعه و رویکرد فراملی مجموعه است. حضور این المان در بطن طراحی داخلی، صرفاً جنبه تزئینی ندارد، بلکه بهعنوان نمادی از تفکر صنعتی، شبکه ارتباطی و گستره فعالیتهای کارخانه عمل میکند. بدینترتیب، فضای داخلی نهتنها کارکردی، بلکه روایتگر هویت سازمانی و جایگاه بینالمللی مجموعه نیز خواهد بود.


دیوارهای نمایش هویت و دستاوردها
در سایر بخشهای سالن، جدارهها بهصورت هدفمند طراحی شدهاند تا امکان نصب تابلوها، تصاویر و مستندات پروژههای اجراشده کارخانه فراهم باشد. این رویکرد، فضا را به یک گالری سازمانی تبدیل میکند؛ فضایی که در آن مهمانان و مدیران میتوانند در حین حضور در سالن، با دستاوردها و توانمندیهای مجموعه آشنا شوند. این لایهمندی عملکردی در جدارهها، علاوه بر ایجاد تنوع بصری، به تقویت حس هویت و تعلق سازمانی نیز کمک میکند.

دیوار انتهایی بهعنوان نقطه کانونی چندمنظوره
در انتهای سالن، یک دیوار شاخص بهعنوان نقطه کانونی فضا طراحی شده است. استقرار لوگوی کارخانه در بخش فوقانی این جداره، هویت بصری مجموعه را تثبیت کرده و به فضا رسمیت میبخشد. در ادامه، پیشبینی پلتفرم و بستر مناسب برای نمایش تصاویر و ویدئو از طریق ویدئوپروژکشن، امکان بهرهبرداری چندمنظوره از سالن را فراهم میسازد. این بخش میتواند در سناریوهای مختلف نظیر ارائههای رسمی، معرفی پروژهها، برگزاری جلسات، مراسم داخلی یا رویدادهای سازمانی مورد استفاده قرار گیرد. بدینترتیب، دیوار انتهایی نهتنها یک عنصر تزئینی، بلکه یک زیرساخت عملکردی مؤثر در ارتقای کارایی فضا محسوب میشود.


این پروژه تلاشی است برای بازتعریف یک سالن بهعنوان فضایی پویا، چندلایه و تطبیقپذیر؛ فضایی که نه بر اساس عملکردی ثابت، بلکه بر مبنای سناریوهای متغیر زیست جمعی شکل گرفته است. طراحی بر ایدهی «تغییرپذیری معنادار» استوار است؛ جایی که فضا خود را با نوع استفاده، مقیاس تجمع و کیفیت تعامل انسانی بازآرایی میکند، بیآنکه هویت فضاییاش دچار گسست شود.
در پیشنهاد چیدمان اول
سالن بهعنوان یک فضای غذاخوری جمعی تعریف شده است؛ جایی که یک میز 24 نفره در قلب فضا قرار میگیرد و کنش خوردن، به تجربهای اجتماعی و آیینی تبدیل میشود. فضای انتظار در ورودی، همچون آستانهای نرم، مکث و آمادگی ورود به جمع را فراهم میکند و بهتدریج کاربر را به درون فضای اصلی هدایت مینماید.
سالن بهعنوان یک فضای غذاخوری جمعی تعریف شده است؛ جایی که یک میز 24 نفره در قلب فضا قرار میگیرد و کنش خوردن، به تجربهای اجتماعی و آیینی تبدیل میشود. فضای انتظار در ورودی، همچون آستانهای نرم، مکث و آمادگی ورود به جمع را فراهم میکند و بهتدریج کاربر را به درون فضای اصلی هدایت مینماید.
پیشنهاد چیدمان دوم
در این چیدمان با تغییر چیدمان و منطق استفاده، سالن به فضایی برای برگزاری کنفرانسها، نشستها و کارگاههای آموزشی تبدیل میشود. در این سناریو، مبلمان انتظار جای خود را به صندلیهایی میدهد که پاسخگوی تمرکز، گفتگو و تبادل اندیشهاند. فضا از حالت آیینی به حالتی رسمیتر و تعاملی تغییر ماهیت میدهد، بیآنکه انسجام فضایی آن مخدوش شود.
پیشنهاد چیدمان سوم
در این نوع چیدمان، سالن به یک فضای آموزشی انعطافپذیر تبدیل میشود؛ بستری برای برگزاری کلاسها و فعالیتهای یادگیری. در این حالت، فضا بیش از هر زمان دیگر بر خوانایی، تمرکز و امکان سازماندهی متنوع تأکید دارد و زمینهای برای انتقال دانش و تجربه فراهم میآورد.
در مجموع، طراحی داخلی این سالن بر پایه سه اصل «گرمای فضایی»، «بیان هویت صنعتی» و «انعطافپذیری عملکردی» شکل گرفته است؛ رویکردی که تلاش دارد فضایی درخور جایگاه مدیریتی و بینالمللی مجموعه خلق کند و همزمان پاسخگوی نیازهای متنوع و متغیر آن باشد.
برای مشاهده ویدئو کامل این پروژه می توانید به کانال یوتیوب ما مراجعه کنید یا با کلیک بر روی کلمه لینک مستقیما به یوتیوب منتقل شوید.
برای مشاهده ویدئو کامل این پروژه می توانید به کانال یوتیوب ما مراجعه کنید یا با کلیک بر روی کلمه لینک مستقیما به یوتیوب منتقل شوید.
